Bezoek MHT Nederland, 04-10-2016 - MHT Nederland

Ga naar de inhoud

Bezoek MHT Nederland, 04-10-2016

MHT LESGROEPEN > Noord-Holland > Purmerend

Dinsdagavond, 4 oktober 2016
 
Na diverse keren per mail contact te hebben gehad met Ank Stork van MHT Purmerend zijn Aartje en ik op dinsdagavond, 4 oktober 2016, in Purmerend op bezoek geweest. De leslocatie is een voormalige school waar men een kleine vergoeding voor moet betalen (€ 1,00 p.p.).
 
Ank gaf in één van haar laatste mails aan enigszins bang te zijn voor het verslagje dat ik altijd na een bezoek aan een MHT lesgroep schrijf. Zij verwees hierbij naar het verslagje dat ik schreef over mijn bezoek aan MHT Den Helder en daar o.a. in schreef dat vrijwel niemand daar in één kanaaltje speelde. “Iets wat men in Purmerend ook niet doet”, aldus Ank. Daarentegen keek Ank wel uit naar de zelfgebakken cake van Aartje. “Terecht”, zeg ik met een knipoog naar Aartje.
 
Zoals met Ank afgesproken waren we om 18.00 uur aanwezig om voorafgaande aan de les (18.30 - 20.00 uur) nader kennis met elkaar te maken. Daar kwam echter niet zoveel van terecht omdat Ank al meteen druk in de weer was om iedereen van koffie en thee te voorzien. Dan merk je al meteen een beetje hoe Ank in elkaar zit. Ank doet erg veel moeite om het iedereen naar de zin te maken. Ank vond tussen het koffie en theeschenken in nog wel even vluchtig de gelegenheid mij een fotocollage te laten zien van haarzelf en haar twee hartsvriendinnen: Marijke en wijlen Femmy (een zusje van Anneke Grönloh). Voor wie hier meer over wil weten, lees hier
 
Terwijl Ank iedereen voorzag van koffie en thee groeide het aantal mensen dat enthousiast binnenkwam gestaag. Met als oudste deelnemer een man van 92 jaar (Bert). Bert vertelde mij dat hij z’n leven lang al mondharmonica speelde, maar nog nooit mondharmonica les had gehad.
 
Iedereen die binnenkwam vond een zitplaats en zette/legde de muziekmap op een stoel of tafel. Anderen gebruikten een muziekstandaard. Vervolgens kwamen de verschillende soorten mondharmonica’s voor de dag, met name diatonische en de tremolo’s. Her en der speelden sommigen al wat op de mondharmonica.
 
Ank zegt: “Het was in 2014 en op de huidige locatie waar in opdracht van het Longfonds door Jervis Groeneveld zes mondharmonicalessen werden gegeven. Na deze lessen stond we er alleen voor”.
 
Na veel ups-and-downs in het aantal deelnemers zijn er op dit moment twee lesgroepen. Eentje in de middag waar Ank de leiding heeft en eentje in de avonduren waar de wegens vakantie afwezige Henriëtte van den Beld de leiding heeft. Zowel Ank als Henriëtte hebben geen ervaring met lesgeven.
 
Henriëtte heeft wel kennis van muziek en van de mondharmonica. Zij schrijft samen met Jeannet af en toe wat muziek uit voor de lesgroepen. Vanavond werden de twee lesgroepen voor onze komst bij uitzondering samengevoegd.
 
Ank mailde mij al eerder over deze twee lesgroepen. “Het zijn twee heel verschillende groepen. De middaggroep bestaat uit mensen die de noten spelen zoals deze staan vermeld en in de avondgroep zijn mensen met veel ervaring op de mondharmonica en zij spelen dan meestal een eigen deuntje”.
 
Maar het zijn niet alleen longpatiënten die bij MHT Purmerend komen. Er zijn er ook die gewoon voor de gezelligheid komen. Dat brengt mij meteen bij een punt hoe ik een MHT lesgroep zie. In eerste aanleg komt men daar voor de gezondheid mondharmonicaspelen (het trainen van de ademhalingsspieren). Als belangrijke tweede komt men voor de gezelligheid. Is het niet gezellig, dan zal er snel een leegloop op gang komen. Als laatste komt men om te leren in één kanaaltje te spelen. En alles wat daarbij komt.
 
Bij het laatste punt verwijs ik naar de opmerking van Ank: angst voor mijn verslag over het spelen in één kanaal. Het spelen in één kanaal is niet het belangrijkste. Maar het geeft wel aan of de docent in staat is om het de mensen te leren. En het zegt iets over de wil van de mensen om dit te willen leren. Wat mij betreft moet niemand Bert (de man van 92 jaar) opdringen om in één kanaaltje te blazen. Laat Bert maar gezellig spelen. En dat deed Bert dan ook.
 
Ank vroeg mij om wat met de mensen te spelen. Je komt er dan al vlug achter dat de vaardigheden van het mondharmonicaspelen bij de aanwezigen sterk uiteenlopen. Waar de een popelt om meer moeilijke liedjes te spelen, wil de ander nog van alles weten over de primaire beginselen (schoonmaken, houding, etc.).
 
We begonnen dan ook maar met Vader Jacob en Roodborstje. Tussendoor vertelde ik iets meer over de mondharmonica, de hygiëne en het schoonmaken van de mondharmonica. Maar ook speelde ik met een deelneemster tweestemmig het Stille Nacht. Op zo’n moment voel je bij iedereen de wens om dit ook te kunnen. Maar wie leert hun dat?
 
Dat is de vraag waar Ank mee worstelt. Naast de gezondheid en gezelligheid waar Ank (en ongetwijfeld ook Henriëtte) bij MHT Purmerend samen hard aan werken, weet Ank dat er behoefte is aan een docent die de deelnemers de vaardigheden van het mondharmonicaspelen bijbrengt.
 
Na het drinken van een bakje koffie/thee en het eten van de zelfgebakken cake van Aartje gaan we allemaal nog even door met het spelen van gezellige liedjes. Niemand heeft daar bladmuziek van. En toch doet iedereen zijn/haar best om mee te spelen.  Sommigen staan op om naar huis te gaan, maar pakken dan toch weer de mondharmonica om mee te spelen. We worden begeleid door begeleidingsmuziek die vanuit mijn dockstation te horen is. Dat men vanavond een uur langer heeft doorgespeeld gaat aan iedereen voorbij. Inderdaad, MHT Purmerend is een gezellig geheel. Met dank aan Ank Stork en Henriëtte van den Beld.
 
Op de website staat al enige tijd een oproep voor een docent in Purmerend. Overigens, niet alleen in Purmerend. Helaas weinig reacties. En als er al iemand reageert, dan is het eerste dat men vraagt hoeveel het oplevert!
 
Er zijn lesgroepen in Nederland die een docent hebben waaraan het Longfonds een vergoeding betaalt. Jammer dat het ons met z’n allen niet lukt om daarvoor vrijwillige mondharmonicaspelers te strikken. Niet dat ik iets tegen betaalde docenten heb, maar ik geloof nog steeds in het goede van de mens. Ik weet dat dit naïef klinkt, maar zo ben ik nu eenmaal. Er zijn zoveel mondharmonicaspelers in Nederland die heel goed een lesgroep onder zijn of haar hoede zouden kunnen nemen. En lukt het niet met een mondharmonicaspeler, dan vind ik persoonlijk een accordeonspeler een heel goed alternatief.
 
Zo kwam er ook een eind aan ons bezoek aan MHT Purmerend. Aartje en ik danken iedereen die er was voor de genoten gastvrijheid.
 
Hopelijk lukt het Ank een docent te vinden.
 
 
Jan Mulleman
Terug naar de inhoud