Optreden - MHT Nederland

Ga naar de inhoud

Optreden

MHT Orkest > Optredens MHT Orkest > 2017 > St. Elisabeth, Delden, 08-11-2017

In de maand juni van dit jaar brak Aartje (mijn vrouw) haar bovenbeen en werd hiervoor – na de operatie – bijna twee maanden lang opgenomen in het revalidatiecentrum van St. Elisabeth in Delden. Aartje maakt deel uit van MHT Neede en speelt in het MHT Orkest. Zij weet als ernstig longpatiënt als geen ander wat mondharmonicaspelen voor haar gezondheid betekent.
 
Ook in het revalidatiecentrum bleef Aartje dagelijks haar ademhalingsoefeningen doen en repeteerde zij haar liedjes. Aan iedereen die interesse toonde (en ook aan iedereen die dat niet deed) vertelde zij honderduit over de MHT-mondharmonicalessen. Een betere promotor voor MHT dan Aartje is er volgens mij dan ook niet. Het duurde dan ook niet al te lang of iedereen binnen St. Elisabeth wist af van het bestaan van MHT. Ik werd dan ook regelmatig door bewoners, verzorgend- en verplegend personeel en medici aangesproken met vragen en verzoeken.
 
Zo kreeg ik o.a. het verzoek om met het MHT Orkest een optreden te verzorgen in St. Elisabeth. Naast een revalidatiecentrum voor ca. 24 personen heeft St Elisabeth ook woongroepen voor dementerenden. Hiernaast is St. Elisabeth middels een gang verbonden met De Wieken waar ouderen (met indicatie) tijdelijk of permanent kunnen verblijven.
 
Op woensdag, 8 november, was het dan zover: het MHT Orkest zou optreden in St. Elisabeth. Omdat ik de weg wist en ook wist waar het beste geparkeerd kon worden, had ik met de orkestleden afgesproken om vanaf een verzamelpunt gezamenlijk naar Delden te rijden. Bovendien kun je dan met elkaar meerijden wat gezelliger en goedkoper is. En voor wie dat graag lezen wil, het is ook goed voor het milieu! En niemand verdwaalt....
 
Bij binnenkomst zagen wij in een vitrinekast een aankondiging voor ons optreden hangen. De zaal waar het optreden plaats zou vinden dient tevens als eetzaal. De zaal was dan ook vrij groot. Veel mensen zaten aan tafels al te wachten op de dingen die komen zouden gaan.
 
Veel mensen zijn rolstoel of rollator gebonden. Om te voorkomen dat men met de klanten (zo worden zieke mensen tegenwoordig genoemd) steeds heen en weer moeten gaan, kiest men ervoor om vrijwel meteen na het avondeten het optreden te plannen. Zo ook vanavond. Kijk ik naar mijzelf, dan kan ik mij heel goed voorstellen dat je eerst even op je eigen kamer je eten wilt laten zakken. In het algemeen is het klimaat in een verpleeghuis bedrukt en de temperatuur aan de hoge kant. Een vol buikje en een warme omgevingstemperatuur nodigen meestal ook uit tot een slaapje.
 
Van de andere kant, zijn de klanten eenmaal op hun kamer en ze worden dan gevraagd om naar beneden te gaan voor een optreden, hoeveel klanten gaan er dan? En dan vergeet ik nog maar even de inspanningen die het (weinige) personeel zich moet getroosten om alle klanten met de lift weer naar beneden te brengen. Daarom kan ik wel begrip opbrengen om de klanten na het avondeten te laten zitten.
 
Voorgaande wordt nog complexer wanneer je er bij stil dat veel klanten in St. Elisabeth dementerend zijn. Deze klanten zijn vaak onrustig en gaan wanneer zie niet worden beziggehouden aan de wandel.
 
Voorafgaande aan het optreden deelden orkestleden van het MHT Orkest liedjesmappen uit en gingen her en der in gesprek met de klanten. In overleg met met coördinator Welzijn en Activering besloot ik de liedjes uit de liedjesmap in de volgorde, zoals ze in de liedjesmap zaten, te spelen (dus zo weinig mogelijk onrust). Na ca. een half uur spelen, was er een korte koffiepauze (kort, om te voorkomen dat men aan de wandel ging).
 
Het MHT Orkest speelde achtereenvolgens:
  • The last rose of summer (openingslied)
  • Daar bij die molen 
  • Zeeman 
  • In de stille Kempen   
  • Meisjes met rode haren 
  • Spiegelbeeld
  • Ketelbinkie Toen wij van Rotterdam vertrokken)
  • Ik heb eerbied voor jouw grijze haren 
  • Ik zing dit lied voor jou alleen 
  • Te Lourd' op de bergen 
  • Mooi was die tijd
  • Hij was een smokkelaar 
  • Ik sta op wacht 
  • Het avondklokje (Zonnetje gaat van ons scheiden) 
  • Blauwe korenbloemen
  • Twee reebruine ogen
 
Bij de aankondigingen van de liedjes probeerde ik de klanten zoveel mogelijk te betrekken. Zo zong ik een paar regels van een liedje en vroeg dan om de titel van het liedje en/of de naam van de zanger(es). Steeds weer ben je dan verrast hoeveel teksten en wijsjes er van oude liedjes aanwezig blijven in het brein van mensen. En ja, ook in het brein van demente mensen. 

Muziek maken is altijd leuk, maar muziek maken zoals vanavond geeft hiernaast ook een grote voldoening.
 
 
Terug naar de inhoud